WorldTour Renners met de minste koersdagen 2025*

Er zijn ieder jaar wel renners die door ziekte, blessure of om andere redenen weinig gekoerst hebben. Hieronder een lijstje met de 10 WorldTour renners met de minste koersdagen van 2025. Het goede nieuws is dat alle WorldTour renners dit jaar in ieder geval op de fiets gezeten hebben en koersen hebben uitgereden.

1 Sergio Tu (Bahrain-Victorius)  8 (+3xDNF)

Het is niet de eerste keer dat Tu in deze lijst staat, eerder al in 2023. Sergio Tu reed in carrière al bij een groot aantal opleidingsploegen: hij begon bij een Deense continentale u23 ploeg en reed daarna voor Sunweb en CCC U23. Na een jaartje in Spaanse dienst (KernPharma) vertrok hij naar het Italiaanse team Friuli, het onofficiële opleidingsteam van Bahrain. Tu heeft zijn opvallende voornaam te danken aan het feit dat hij geboren is in de Dominicaanse republiek , waar zijn vader op dat moment werkzaam was. De familie keerde weer terug naar Taiwan, waar Tu het fietsen oppakte. Op zijn 15e vertrok hij al naar Europa om wielrenner te worden.

Tu is bij Bahrain de opvolger van Chun Kai Feng: het is voor fietsensponsor Merida belangrijk om een renner uit Taiwan in de ploeg te hebben. Fietsensponsor Merida vertrekt bij Bahrain en het contract van Tu is dan ook niet verlengd.

Dit jaar reed Tu 8 koersen uit, in 2023 waren dat er nog 11. Tu reed in het voorjaar een .2 koers met de beloften van Bahrain. Vervolgens drie eendagskoersen met de hoofdmacht, die allen resulteerden in een DNF. Haast traditioneel reed Tu de Ronde van Hongarije uit. Daarna reed Tu nog een aantal amateurskoersen in het land waar hij woont: Denemarken. Vorige maand werd de 28 jarige coureur nog nationaal kampioen op de weg en in de tijdrit. Tu gaat volgend jaar rijden voor Utsunomiya Blitzen, een ploeg uit Japan dat toevallig ook op Merida fietsen rijdt. En waar ook Feng onderdak heeft gevonden.

2 Oier Lazkano (RedBull-Bora) 11 (+4xDNF)

Oier Lazkano maakte vorig jaar veel indruk in het Vlaamse voorjaar en dat leverde hem een transfer naar het ambitieuze RedBull-Bora op. Dit voorjaar vielen de resultaten tegen. Ter voorbereiding op het Vlaamse voorjaar reed Lazkano Besseges en Algarve. Het voorjaar viel vervolgens behoorlijk tegen. Een 108e plaats in de Scheldeprijs is de beste notering en Lazkano wist ook de finish te halen in Brugge De Panne, De Omloop en Parijs-Roubaix. In de Ronde van Vlaanderen, de E3 prijs en Kuurne-Brussel-Kuurne wist Lazkano de streep niet te halen. De 117e en laatste plaats in Parijs-Roubaix was ook het laatste resultaat van Lazkano dit jaar. Daarna leek hij van de aardbodem verdwenen. Tot dit najaar. Zijn prestaties waren onopvallend dit jaar, maar zijn bloedwaardes bleken wel op te zijn gevallen. De internationale dopinginstanties hadden afwijkende bloedwaardes geconstateerd bij Lazkano en hij werd voorlopig geschorst. De schommelingen stammen uit zijn tijd bij Movistar. RedBull-Bora heeft de Bask inmiddels ontslagen. Lazkano is nog in afwachting van een definitief verdict in zijn zaak.

3 Benoit Cosnefroy (Decathlon-Ag2r) 12 (+1x DNF)

Een jaar om snel te vergeten voor Benoit Cosnefroy. De Franse klassiekerrenner kwam door aanhoudende kniepijnen maar weinig in actie dit jaar. In januari meldde zijn ploeg al dat de geplande seizoenstart van Cosnefroy was uitgesteld. Begin april was er nog steeds geen duidelijkheid over een terugkeer in het peloton. Cosnefroy miste daardoor de Waalse klassiekers, waar hij de kopman van Decathlon is en in het verleden al mooie resultaten neerzette.

Eind april kon Cosnefroy dan eindelijk zijn eerste kilometers maken in de Ronde van Romandie. Een koers die hij onopvallend uitreed, maar waar hij wel weer aardig kon warmdraaien. Want een paar dagen na Romandie al tweede in de Boucles de L’Aulne en twee dagen later pakte hij zelfs de zege in de GP du Morbihan. Het leek een mooie come-back te worden. Maar helaas; in de eerste etappe van de Ronde van Zwitserland kwam hij hard ten val. Na een dagje in de vroege vlucht was Cosnefroy in de slotfase betrokken bij een grote valpartij. Hij kwam uitgerekend op zijn knie terecht waar hij al zo’n last van had. Opnieuw moest Cosnefroy lang revalideren en zou dit jaar niet meer in actie komen. Cosnefroy hoopt volgend seizoen een frisse start te maken bij een nieuwe ploeg: hij stapt over naar Team UAE-Emirates.

4 Pelayo Sanchez (Movistar) 12 (+11xDNF)

Na een succesvol 2024 (winst in een Giro-etappe) waren de verwachtingen rondom Sanchez hoog. Maar 2025 zou uitlopen op een deceptie. Bijna net zoveel DNF’s als uitgereden koersdagen. Sanchez begon zijn seizoen in maart met de zware eendagskoersen in Frankrijk (Faune-Drome en Faune-Ardeche), gevolgd door de Strade Bianchi. Geen heel makkelijk begin van het seizoen, vooral als je in de winter al wat gesukkeld hebt met kniepijnen. De Tirreno-Adriatico verliep wat beter. Twee maanden later rijdt hij de Boucles de la Mayanne uit. Een 31e plaats in het eindklassement, zijn beste klassering dit jaar. Maar daarna gaat het weer bergafwaarts. Op dag vier van de Ronde van Zwitserland moet Sanchez opgeven en daarna volgt er een reeks DNF’s in augustus en september. In dit interview op de website van La Nueva Espana legt Sanchez uit waarom hij nauwelijks gekoerst heeft in 2025: Nadat de knieproblemen weg waren en hij dus zijn seizoendebuut kon maken voelde hij zich steeds slechter worden: hij bleek gordelroos te hebben. Deze ziekte vergt de nodige hersteltijd en daarna keerde Sanchez terug in het peloton. Maar niet voor lang. Sanchez bleef maar kwakkelen en bleek ook nog de ziekte van Lyme onder de leden te hebben.

5 Nikias Arndt (Bahrain) 13 (+4xDNF)

Het seizoen van de ervaren Nikias Arndt (afgelopen november alweer 34 geworden) begon in Down Under. Zijn volgende koers op de agenda was Brugge-De Panne. Bij een van de vele valpartijen die de finale van de koers ontsierden kwam ook Arndt hard ten val. Bij die val liep hij enkele gebroken ruggenwervels op. . Na een relatief snel herstel hervatte Arndt in de Deutschland Tour in augustus. Hij reed die koers ook uit. Het Canadese tweeluik bleek daarna nog te zwaar om uit te kunnen rijden. Maar in de Belgische najaarskoersen wist hij nog wat kilometers te maken en het seizoen met een goed gevoel af te sluiten.

6 Matthew Dinham (PicNic-PostNL) 14

In het najaar van 2023 loopt Dinham een blessure aan zijn hiel op. Hij heeft er dan een heel sterk jaar opzitten als neoprof met een zevende plaats op het WK als bekroning. De blessure blijkt bijzonder hardnekkig en hij staat daardoor heel 2024 aan de kant. Ook het grootste deel van 2025 valt in het water door de hielblessure. 

Aan Wielerflits verteld hij het hele verhaal over zijn blessures aan de vooravond van zijn come-back in Langkawi.

Want afgelopen september was het dan eindelijk zover. Dinham keerde weer terug in het peloton. Hij begon zijn seizoen in Langkawi, voor veel renners (een van de) laatste koersen van het jaar. Zijn debuut verliep voorspoedig. Dinham werd zelfs keurig 15e in het eindklassement. De eerste acht koersdagen na bijna twee jaar inactiviteit waren boven verwachting goed gegaan. Een maand later reed Dinham ook nog de Tour de Guangxi uit.

7 Simon Carr (Cofidis) 16 (8xDNF).

Simon Carr maakte afgelopen winter de overstap van EF naar Cofidis. Maar het seizoen begon in mineur voor Carr. Bij een val op het trainingskamp van Cofidis in januari blesseerde hij zijn knie. In het voorjaar volgde er zelfs een operatie . Daarna volgden nog enkele maanden revalidatie. Op 18 juni maakte Carr dan eindelijk zijn debuut voor Cofidis in de Route d’Occitanie. Hij reed de koers keurig uit. Daarna volgden er nog vier Spaanse eendagskoersen en dat ging ook goed. In de Classica San Sebastian reed hij naar zijn beste uitslag dit seizoen: een keurige 21e plek. Vervolgens werd Carr via de Tour de l’Ain klaargestoomd voor de Vuelta. Maar helaas eindigde de Ronde van Spanje al na 5 dagen voor Carr. In de ploegentijdrit kwam hij op ruime achterstand, meer dan 6 minuten, binnen en de volgende dag stapte hij niet meer op. Carr bleek al een paar dagen ziek en moest daardoor opgeven

Na die opgave in de Vuelta al vrij snel weer opgesteld door zijn ploeg in een aantal Italiaanse najaarsklassiekers (met een Vlaamse en Franse koers tussendoor), maar in geen van deze koersen wist Carr de eindstreep te halen. Aan het einde van de seizoen volgde nog de Japan Cup, maar ook daar haalde Carr de eindstreep niet. 

8 Samuel Gaze (Alpecin) 17 (+1xDNF)

Gaze is vooral actief als mountainbiker en rijdt ieder jaar ook enkele koersen op de weg voor Alpecin. Ondanks de mixregeling met het development team rijdt Gaze al een paar jaar voor het WorldTour team. Renners uit het development team mogen echter geen WorldTour koersen rijden en Gaze startte dit jaar in 4 WT wedstrijden, dus wellicht dat ze hem er daarom, ondanks het beperkte aantal koersen, toch bijhouden. Gaze blijft in 2026 niet in het eerste team van Alpecin, wellicht dat hij zijn carrière vervolgd bij de opleidingsploeg.

Gaze reed zijn koersen op de weg dit jaar in maart en augustus.  In maart trapte hij af in de Samyn en vervolgens de Strade Bianche (zijn enige DNF). Daarna volgde de Tirreno-Adriatico, Denain en Brugge-De Panne. Een korte en intensieve koersperiode ter voorbereiding op de MTB zomer. Ter voorbereiding op het WK MTB reed Gaze in augustus nog de Ronde van Polen. Op het WK MTB in september werd Gaze 12e.

9 Donovan Grondin (Arkea) 17 (+19xDNF)

Donovan Grondin is naast wegrenner ook een succesvol baanrenner. Op de weg was hij de afgelopen jaren vooral actief als lead-out. Dit jaar voor Arnaud Demare. Maar om succesvol zijn taak te kunnen uitvoeren is het wel handig als je de finish ook bereikt. Dat lukte Grondin dit jaar vaker niet dan wel. De koning van de DNF’s van 2025. Grondin begon het seizoen nog goed in de Tour Down Under, die hij uitreed. In het Vlaamse voorjaar volgden DNF’s in de grote Vlaamse klassiekers. Alleen de GP’s Monsere en Criquielion haalde hij de eindstreep. Vervolgens reed Grondin nog vier dagen mee in de Pays de Loire, finishte nog in Rund um Koln en zat een dagje in de kopgroep in de Heistse Pijl. In het najaar volgden nog 3 dagen Ronde van Polen en 2 dagen Renewi Tour, beide koersen dus ook al vroeg DNF. Het Vlaamse voorjaar en de zomerse eendagskoersen in West-Europa zijn nog het terrein waar Grondin goed uit de voeten kan, dat heeft hij de afgelopen jaren wel bewezen. Maar het is Grondin dit seizoen niet altijd te verwijten dat hij de eindstreep niet haalde. Arkea begon dit jaar maar met 27 renners aan het seizoen en er moesten regelmatig gaten in de selecties gevuld worden. Grondin stond daarom aan de start in de klimkoers Mercan Tour Classic Alpes-Maritems en het Canadese tweeluik. Koersen waarvan de ploegleiding ook wel wist dat Grondin de eindstreep niet zou halen. Aan het einde van het seizoen volgde er nog een DNS in Lombardije. 

Door het stoppen van Arkea moest Grondin noodgedwongen op zoek naar een nieuw team. Grondin zet bewust een flinke stap omlaag naar het continentale Rouen om daar het wegwielrennen weer te gaan combineren met de baan. Grondin hoopt zich te plaatsen voor de Olympische Spelen van 2028.

10 Kobe Goossens (Intermarche-Wanty) 18 (+1x DNF)

De carrière van Kobe Goossens is er een met korte pieken en vooral lange dalen. Bijna ieder jaar is er wel een blessure die het seizoen van Goossens verpest. Maar ook zijn er ieder jaar weer lichtpuntjes. In 2023 waren dat bijvoorbeeld enkele overwinningen op Mallorca, vorig jaar zijn Tourdeelname. Dit jaar begon het seizoen ook veelbelovend. Goossens had grootste plannen met het rijden van de Tour en de Giro . Zijn seizoen startte in de UAE Tour, gevolgd door het Ardeche-tweeluik en Parijs-Nice. De ‘koers naar de zon’ sloot hij af met een 19e plaats. Hij kwam echter   ziek uit Parijs-Nice en moest daardoor de Giro laten schieten .

Daarna speldde Goossens alleen nog in de Heistse Pijl een rugnummer op. De rest van het seizoen kwam hij niet meer in actie. In het overzicht met renners zonder contract op Wielerflits staat alleen dat Goossens het hele seizoen te maken had met fysiek malheur. Goossens was einde contract bij het fuserende Intermarche-Wanty en er is geen plek voor hem in de nieuwe fusieploeg. Een nieuwe ploeg heeft Goossens (nog) niet voor 2026.  

* Het gaat daarbij om uitgereden UCI koersdagen. Tussen haakjes staat nog het aantal DNF’s. Daardoor is te zien of een renner weinig koersen heeft gereden, of dat hij vooral weinig koersen heeft uitgereden. 

Ik heb renners niet meegeteld die minder dan 6 maanden onder contract hebben gestaan bij een WT-ploeg.  Daardoor niet in de lijst: Lars van den Berg (FDJ, 0  uitgereden koersdagen en gestopt op 13-3-2025) Caleb Ewan (Ineos, 6 uitgereden koersdagen, 1xDNF en gestopt op 6-5-2025, nadat hij per 23-1-2025 bij de ploeg aansloot) en Filippo Conca (14 uitgereden koersdagen, 4xDNF en per 13/8 bij Jayco) . 

Mooi overzicht, dank!

Toch even gecheckt of het klopt dat Laporte niet in deze top-10 staat. En inderdaad: 18 + 2.

Aangepast. 

Vind ook dat je credits verdient. Goed bezig dat je dit doet! Interessant stukje tekst. Beter dan een groot deel van de 'nieuws'artikelen op de homepage :o

Aandachtig gelezen, dank!

Interessante content Verweggistan!

Hulde Verwegistan, overstijgt inderdaad met sprekend gemak het niveau van zowat alles wat op deze site verschijnt!

Dank voor de complimenten. Ik vind het altijd leuk om uit te zoeken. 

Ik had nog wat uitgezocht:

WorldTour renners die geen grote ronde hebben gereden.

Renners die overstap maken naar de WorldTour zullen dromen van het rijden van grote koersen en misschien wel in het bijzonder het rijden van een Grote Ronde. Maar ieder jaar zijn er ook renners die weer uit de WorldTour verdwijnen zonder aan de start te hebben gestaan van een Grote Ronde. Hieronder een overzichtje van die renners. Ik heb vooral gekeken naar de koersen die ze wel hebben gereden op WorldTour niveau.  

De 14 renners die eind 2025 uit de WorldTour vertrokken zonder aan de start te hebben gestaan van een grote ronde

Drie renners degraderen met Cofidis naar het tweede niveau. Cofidis rijdt in 2026 twee grote rondes. Er is dus een kans dat we deze renners dit jaar wel in een grote ronde gaan zien. Het gaat om Ludovic Robeet (31), Sam Maisonobe (22) en Clement Izquierdo (23). Robeet reed de afgelopen twee jaar op WT niveau voor Cofidis, daarvoor reed hij al zeven jaar voor Bingoal/Wallonie. Robeet won in 2021 Nokere Koerse. Hij is ook vooral een renner voor het eendaagse werk, waarin hij bij Cofidis vooral een ondersteunende rol heeft. Hij reed al 6x Parijs-Roubaix uit en een keer de Ronde van Vlaanderen. Met de Renewi Tour, Ronde van Polen en Guangxi reed hij drie WT etappekoersen uit. Zijn grootste WT rittenkoers is de Dauphine van 2025, daarin haalde hij de finish niet in de achtste (en laatste) etappe.    

Izquierdo en Maisonobe debuteerden in 2025 als prof in de WorldTour. Izquierdo reed Parijs-Nice uit en Maisonobe bracht de Ronde van Zwitserland tot een goed eind.

Enkele andere renners vervolgen hun loopbaan op een lager niveau.

Matthew Walls (27) heeft de meeste ervaring op WT niveau. Hij reed vijf jaar op het hoogste niveau: eerst drie jaar bij Bora en daarna nog twee jaar bij Groupama-FDJ. Hij won in het eerste jaar bij Bora een rit in de Ronde van Noorwegen en de Italiaanse eendagskoers Gran Piemonte. 

In 2021 reed hij de Ronde van Zwitserland uitgereden. Verder reed de rappe Brit vier etappes mee in de  Dauphine van 2022. En in 2025 reed hij de Tour Down Under uit. Daarnaast wist hij nog tweemaal de eindstreep te halen in Brugge-DePanne. Dat waren alle koersen op WT niveau voor Walls. Walls rijdt in 2026 voor het bescheiden Duitse team Storck.

Stan van Tricht (26) reed vier seizoenen in de WorldTour. Hij debuteerde bij Soudal-Quickstep en verkaste daarna naar Alpecin. Nadat hij daar niet op contractverlenging kon rekenen, werd hij opgevist door zijn oude werkgever: Van Tricht rijdt dit jaar voor de opleidingsploeg van Soudal-Quickstep. Van Tricht won in 2024 de Italiaanse klassieker Coppa Bernocchi. Ook behaalde Van Tricht in 2023 mooie tweede plaatsen in de Ronde van het Hageland en de Ronde van Leuven. Ook in andere Belgische eendagskoersen reed hij regelmatig een top10 plaats. Net als Robeet is Van Tricht dus meer een coureur voor eendaagse koersen. Zo werd hij op WorldTour niveau in 2023 al eens knap 25e in de Amstel Gold Race en reed hij tweemaal het Canadese tweeluik. Met etappekoersen gaat het iets minder. Van Tricht reed wel de Ronde van het Baskenland uit (2024), maar moest in Romandië, Catalonië en Zwitserland voortijdig opgeven. De Ronde van Polen (2025) was zijn langste WT koers (zeven dagen). Ook reed hij nog tweemaal de Tour DownUnder en eenmaal de RenewiTour uit. 

Sergio Tu (28) reed drie jaar in de WorldTour bij Bahrain. De enige WT ervaring voor Tu was de Eschborn Frankfurt, tegenwoordig ook een (niet verplichte) WorldTour koers. In 2023 en 2025 startte hij in deze koers, beide keren haalde hij de eindstreep niet. In 2023 zat hij nog wel de hele dag in de kopgroep. 

Jack Rootkin-Gray (23) reed twee jaar voor EF Education First, maar kreeg geen contactverleniging. Rootkin-Gray dankte zijn contract bij EF aan een sterk 2023, waarin hij onder meer vierde werd op het WK U23 in eigen land. Qua etappekoersen moest Rootkin-Gray het doen met het B-prgramma in de WorldTour: hij reed de Tour Down Uner, de UAE Tour, de Ronde van Polen, Guangxi en de Renewi Tour uit. Rootkin-Gray reed wel een mooi programma in het Vlaamse voorjaar: Dwars door Vlaanderen, Brugge-De Panne, E3 prijs, Gent-Wevelgem en als kers op de taart het uitrijden van Parijs-Roubaix (107e). Individueel wist hij geen aansprekende resultaten te boeken. Rootkin-Gray rijdt in 2026 voor het Italiaanse Swatt Club, vooral bekend als gravelploeg. 

Yuhi Todome (23) kreeg na twee jaar EF-EasyPost geen contractverlenging en keerde terug naar Japan, waar hij tekende voor het continentale Aisan. Todome werd in 2022 Japans kampioen bij de beloften en kreeg daarna een plekje in de opleidingsploeg van EF-Nippo, dat op zoek was naar goede Japanse beloften vanwege sponsor Nippo. Na anderhalf jaar in de beloftenploeg maakte Todome de overstap naar de WorldTour ploeg. In zijn eerste jaar reed hij op WT niveau Milaan-San Remo uit en finishte niet in de Renewi Tour en de Ronde van Polen. In 2025 kwam Todome slechts tot 23 koersdagen waarvan hij er 18 uitreed (waarmee hij 12e is in de lijst met renners met de minste uitgereden koersdagen). Zijn enige koers op WT niveau in 2025 was de Tour Down Under, die hij uitreed. Nippo was intussen weggevallen als sponsor van EF en het contract van Todome werd niet verlengd.

Nolann Mahoudo (23) kon na twee jaar bij Cofidis niet op contractverlenging rekenen en keerde terug naar de amateurs. Naar VC Pays de Loudeac, waar hij zijn carrière ook begon. Een achtste plaats in de Tour de Finistere in 2024 is zijn beste prestatie in zijn twee profjaren. Qua WorldTour koersen reed hij de Ronde van Polen en de Tour Down Under uit. In andere etappekoersen haalde hij de eindstreep niet. De Ronde van Zwitserland (DNF in etappe 6), Romandië (DNF etappe 5), Catalonië (DNF etappe 2) en de Renewi Tour (DNF etappe 5) werden door hem niet tot een goed einde gebracht. Ook nam hij deel aan twee monumenten: de Ronde van Vlaanderen (DNF) en Milaan-SanRemo (121e) .

Net als Mahoudo keerde Jordi Warlop (29) terug naar de amateurs. Hij reed dit jaar al enkele criteriums voor het ambitieuze amateurteam Lionforce, waar oud-prof James Vanlandschoot de ploegleider is. In 5 wedstijden reed hij al vier keer top10. 

Warlop reed enkele jaren bij Topsport Vlaanderen en maakte daarna de overstap naar B&B Hotels. Nadat die ploeg laat in het jaar failliet ging, bood Soudal-Quickstep hem een plaatsje aan bij het opleidingsteam. Zoals de ploeg nu Van Tricht een reddingsboei toewerpt. Bij de opleidingsploeg van Quickstep maakte Warlop indruk en promoveerde naar de hoofdmacht. Na twee jaar krijgt Warlop geen contractverlenging Warlop wist enkele keren top10 te sprinten in etappes in kleinere etappekoersen, waarvan een 5e plaats in O Gran Camino de beste uitslag is. Als gastrenner voor het opleidingsteam van Soudal-Quickstep behaalde hij nog een 8e plek in de Ronde van Limburg. Warlop startte drie maal in de Ronde van Vlaanderen (alleen in 2019 uitgereden) en een keer in Parijs-Roubaix (DNF). Qua etappekoersen reed hij vier etappes mee in Zwitserland en vijf in de Tirreno en Parijs-Nice. Dit jaar gaf hij op in de slotetappe van Guangxi.

Drie renners kiezen voor een andere discipline binnen het wielrenner:

Gerben Kuypers (26) keert na anderhalf jaar WorldTour bij Intermarche-Wany terug naar het veldrijden. Hij rijdt de komende seizoenen weer voltijds in het veld voor Pauwels Sauzen.

In die korte periode op het hoogste niveau reed Kuypers enkele mooie koersen uit. Zo reed hij tweemaal de Ronde van Zwitserland uit en ook Romandie en Baskenland werden tot een goed einde gebracht. Toch een paar zware koersen voor iemand die zijn debuut maakt op de weg. In het eendaagse werk was hij wat minder succesvol: San Sebastian en Luik-Bastenaken-Luik eindigden in een DNF. Kuypers liet zich in de rittenkoersen regelmatig opmerken door voor de aanval te kiezen, maar dat leverde geen noemenswaardige resultaten op.

Eddy Le Huitouze (22) koos er zelf voor om niet verder te gaan als profrenner op de weg. De coureur van Groupama-FDJ wilde meer vrijheid en kiest voor het gravelen. Tot nu toe met succes gezien zijn overwinningen in een Marokkaanse gravelkoers begin dit jaar. Le Huitoze was bij de beloften een goede tijdrijder, zo werd hij vierde op het EK en zevende op het WK in 2022. Hij maakte daarna de overstap van de belofteploeg naar de profs van Groupama-FDJ. Zijn tijdrit bleef zijn sterkste punt in zijn eerste profjaar: Hij werd negende in de Chrono des Nations en negende in de tijdrit en daardoor in het eindklassement van de Poitou-Charantes. In de RenewiTour werd hij knap 20e in de eindstand. Eerder dat jaar reed hij Catalonië, waar hij in de zesde rit opgaf. In 2025 reed hij nog de Ronde van Zwitserland uit, maar verder scoorde hij vooral DNF’jes in de WorldTour: Ronde van Vlaanderen, San Sebastian, Hamburg, de Ronde van Guanxi: allemaal niet uitgereden. Uitzondering is Parijs-Roubaix, waarin hij als 100e over de streep kwam. Zijn beste resultaat was een achtste plaats op het Frans kampioenschap gravel, dus de overstap is geen vreemde keuze.   

Na twee jaar bij Alpecin keert Lars Boven (24) wegens motivatieproblemen niet meer terug op WT niveau. Boven had in zijn twee profjaren te kampen met de nodige pech. In 2026 kiest hij ook voor het gravelen. Boven begon zijn profloopbaan sterk met een derde en zesde plaats in de sprints in Down Under, een vierde plaats in de Figueira Classic en vierde in een etappe in de Algarve. Daarna volgenden veel opgaves, waaronder in de Omloop, Catalonie (DNF etappe 2) , Dauphine (DNF etappe 3) en Polen (DNF etappe 3). In 2025 reed hij nog Down Under uit, maar waren er weer opgaves in de Dauphine (DNF etappe 6) en Polen (DNF etappe 3). Dat was ook de laatste koersdag voor Boven in het shirt van Alpecin.

En één renner zoekt nog een ploeg. 

Antoine Huby (25) heeft als enige in de lijst nog geen nieuwe ploeg gevonden en is ook niet officieel gestopt met koersen. Hij zoekt dus nog een ploeg die hem wil oppikken. Na twee jaar Soudal-Quickstep kreeg hij geen contractverlenging.

Als laatstejaarsbelofte had Huby een aantal goede uitslagen in het beloften/continentale circuit. Hij won onder meer de de Vredeskoers. Huby reed die uitslagen in dienst van Vendee U, het opleidingsteam van TotalEnergies. Maar Huby maakte direct de stap naar de WT en tekende voor Soudal-Quickstep. Huby reed in zijn eerste jaar meteen een pittig programma met de Ronde van Catalonie (uitgereden) en de Dauphine (DNF op de slotdag), nadat zijn seizoen al in Down Under begonnen was. In het voorjaar reed hij onder meer de Strade en de Amstel (beide uitgereden) en in het najaar nog het Canadese tweeluik (eentje uitgereden en eentje DNF). Alleen in Down Under behaalde hij een top10 notering. Hij werd 8e in de vierde rit. In 2025 werd het volume aan WT wat teruggeschroeft. Huby begon in DownUnder, sloeg het voorjaar over en ging via kleinere Franse koersen naar de Ronde van Zwitserland (uitgereden). In het najaar stonden op WT niveau achtereenvolgens San Sebastian, Hamburg, Plouay en wederom het Canadese tweeluik op het programma (alles behalve Montreal uitgereden, tevens zijn enige DNF in 2025). Huby beindigde het seizoen in Guanxi. Individueel was er ook in 2025 weer weinig resultaat: twee keer een 10e plaats in een etappe in Burgos en Kroatie. Huby kon zijn neus weinig aan het venster steken in zijn twee jaar bij Soudal-Quickstep, wat wel de verwachting was bij zijn overstap naar de profs. Maar het was zeker niet slecht. De geruchten gaan dat Huby bij zijn overstap naar Quickstep heeft gezegd dat hij blij was naar een buitenlandse ploeg te kunnen, omdat de Franse teams qua begeleiding achter zouden lopen. Dat zou de reden zijn dat geen enkele Franse ploeg hem een kans heeft gegeven voor 2026.

Mooi overzicht weer! 

Wat betreft Huby las ik dat het niet enkel om die uitspraak zou gaan, maar dat hij zich de afgelopen jaren in koers heel arrogant gedroeg tov renners van kleinere ploegen. De man had blijkbaar een reputatie.

Antoine Huby heeft intussen zijn ploeg gevonden. Hij ligt sinds 1 april onder contract bij 7Eleven Cliqq Roadbike Philippines.

Voor hen won hij deze week 3 ritten en werd hij 2de in het eindklassement in de Tour of Luzon (geen UCI race, nationale kalender in de Filippijnen).

Later op het jaar zou hij voor hen aan de start moeten staan in de Franse nationale kampioenschappen en de Tour of Langkawi.

In de winter staat een terugkeer naar de cyclocross op de agenda.

https://www.letelegramme.fr/sports/cyclisme/sous-contrat-avec-une-equipe-philippine-antoine-huby-sera-au-depart-des-championnats-de-france-7035945.php