Materiaalzone 
Fietstoerisme 
Als Niermann het zegt zal het wel zo zijn, toch?
Toch lijken ze bij Visma-Lease a Bike best tevreden over de rentree van hun kopman. "We hadden niet verwacht dat vandaag geweldig zou zijn, maar het was wel oké", zei Niermann. "Alleen jammer dat hij niet aan sprinten is toegekomen. Maar ik denk wel dat het er goed uitzag. Het zal sowieso ook goed geweest zijn om nog een koers in de benen te hebben richting Strade. Al moeten we ook niet al te veel conclusies vastknopen aan deze koers." (Bron: Sporza)
@laatstewiel hier een uitleg van deze middag na de finish:
In 2025 zette hij die lijn door, werd hij onder meer vijfde in de Vierdaagse van Duinkerke, maar na het Critérium du Dauphiné in juni van vorig jaar ging het mis. 'Ik werd ziek en we kwamen er lange tijd niet achter wat het nu precies was. Ik had problemen met mijn sinussen, waarvoor ik uiteindelijk geopereerd ben. Dat was echter pas in oktober, dus dat bleef lang voortslepen.'
Dank! En fijn dat het blijkbaar verholpen is, ook gelet op zijn rijden. Zou best eens de Van Hooydonck-rol kunnen gaan invullen in klassiekers en grote rondes. En van daaruit zit er wellicht nog wel meer in, denk ik.
Jouw vraag was in eerste instantie 'was het niet beter om met Van Aert de sprong te maken?' en die vraag was met een afwezige Van Aert in de laatste tien kilometer tamelijk zinloos. Wanneer de vraag nu is geworden of ze niet beter het plan hadden kunnen hebben om in de laatste tien kilometer met Van Aert naar Hagenes toe te springen, terwijl ze achteraf stellen dat ze aan sprinten dachten, dan zou dat best kunnen hoor. Alsnog tamelijk zinloze piste toch? Van Aert was tenslotte afwezige in de laatste tien kilometer.
Het is maar dat hoofd opleidingen benadrukt, dat winnen geen prioriteit is.
"Heel goed. Ik heb erg veel vertrouwen in deze groep. Iedereen is fit, goed voorbereid en gemotiveerd om aan het seizoen te beginnen. Het trainingskamp in Denia was de afsluiting van de voorbereiding, dus het zijn vooral wat tactische dingen die je doorneemt en specifieke trainingsmomenten die je doet. Zo hebben we een aantal lead-out trainingen gedaan voor onze sprinters en wat geoefend op de tijdritfiets."
Helaas aan sprinten kwam de jeugd niet toe. Cedric Keppens brengt 't team thuis met een keurige 16e. plek.
Merkwaardig inderdaad dat bij het Development team ontwikkeling belangrijker is dan winnen. Hoewel iemand die vorig seizoen op een goed moment voor het doorstromen van zowel Rex, Mattio, Van Kerckhove als Rowe was, daar misschien wel bij in kan komen. Hoeveel overwinningen hadden die tenslotte precies achter hun naam?
Op PCS staan nu 9 namen waarvan Tulett en Barre zonder rugnummer.
Van Aert
Jorgenson
Kielich
Mattio
Rex
Fiorelli
Graat
Deze 7 zullen het wel worden. Hopelijk is Tulett niet te geblesseerd geraakt na zijn val in Frankrijk.
Die worden 't. Wel weer een mager team om Jorgenson en Van Aert bij te staan.
Dan wordt 't wie van de jonkies kan het best aankomen of 't laatst afstappen is misschien dichter bij de waarheid.
'T is wel heel jammer dat nieuweling Barre geen goede start heeft bij deze ploeg.
Genoeg kopmannen die in Strade de laatste vijftig kilometer niet meer rekenen op renners om ze nog bij te staan. Die gaan gewoon de strijd aan met de rest. Waarom zou Jorgenson dan een probleem moeten hebben met Van Aert en Kielich bij zich op de stroken in de voor finale?
Wat betreft het speculeren op renners die het einde niet halen wellicht interessant om eens te zien hoeveel procent van het peloton zo'n koers tot het einde uit rijdt. Ik denk dat het gemiddelde dichter bij de vier, dan drie DNF's per ploeg zal liggen. Niet zo'n spannende voorspelling dan om te stellen dat niet iedereen uit gaat rijden van deze groep.
Ik vind 't wel interessant om te zien hoe die jonkies van eigen kweek het doen t.o.v. de aangekochte renners. Bij voorbeeld Kielich, die door de club naar wordt geschoven. Die zal 't ook spannend vinden om hier te starten en dat wordt voor hem ook een ontdekkingstocht.
Voor de uitslag in Strade zal het niet uitmaken. Maar ik hoop wel dat het inzetten van de jonkies een beetje met beleid gebeurt, ondanks de volle ziekenboeg. Graat zegt nu op Strava dat ie op het laatste moment wordt opgeroepen voor de Strade, en Huising zei in een podcast eerder al dat zijn programma vaak last minute gaten vullen was. Een beetje het lot van jonkies, denk ik. Maar dat wordt wel versterkt als renners van het niveau daarboven (Lemmen, Tulett, Barre, Doull?) nu al niet inzetbaar zijn. Dat lijkt me voor hun ontwikkeling en risico op overbelasting niet top. Zo'n Mattio heeft echt al best veel gereden.
Ik ben er eerlijk gezegd bij puur ondersteunende renners niet zo bang voor dat ze overbelast raken van een periode met even iets meer koersen dan gepland (helemaal wanneer die planning op dat invallen is afgestemd, of er in ieder geval rekening mee houdt).
Ik vind het bij iemand als Nordhagen een ander verhaal, daar moet je een duidelijk plan mee maken. Of Hagenes in iets mindere mate in zijn eerste jaren. Natuurlijk mooi wanneer dat met alle renners zou kunnen, maar dat lijkt mij niet reëel.
Genoemde renner zullen, wanneer ze meer hun kansen pakken (zoals bijvoorbeeld Mattio afgelopen weekend of Graat in UAE, beide als invallers), uiteindelijk vanzelf steeds meer momenten in het seizoen krijgen waar ze naartoe kunnen werken. Wat dat betreft zijn die invalbeurten nu zelden iets negatiefs.
Kielich heeft een achtergrond in het veld meen ik, deed regelmatig mee met gravel wedstrijden. Ik denk dat hij heel erg uit kijkt naar zo'n wedstrijd. Gezien zijn optreden afgelopen weekend ook niet gek dat hij werd genoemd.
Kielich was inderdaad tot het seizoen 22-23 in de eerste plaats veldrijder. En dat hij op onverharde wegen uitstekend uit de voeten kan heeft hij uiteraard bij Alpecin al ruimschoots bewezen. Vorig jaar winnaar van de Antwerp Port Epic en ijzersterk met een marathonontsnapping in Dwars door het Hageland, bijvoorbeeld.
In de Strade zoals die vroeger was had hij zeker top 10 kunnen rijden, met de hoogtemeters die er nu in liggen is het natuurlijk een ander verhaal.
Je hebt duidelijk de podcast met Huising niet gehoord. Zijn punt was: als je steeds halsoverkop - midden in trainjngsperiode, zonder specifieke voorbereiding - moet opdraven voor een koers hier of daar, ben je er nooit echt klaar voor en kun je ook niet echt laten zien wat je wellicht in je mars hebt (kan ook als helper zijn, uiteraard). Ik weet niet of Huising meer in zich heeft, maar hier kan ik wel inkomen.
Huising is een veelzijdige renner, maar dat voelt soms ook als een last. 'Ja, honderd procent. Vorig heb ik vaak ingevallen, en dat vond ik ook niet erg, want ik reed een heel mooi programma. Maar ik heb bij de ploeg wel aangegeven dat ik dit jaar ergens naartoe wil werken.'
Dat moeten dan volgens Huising de heuvelklassiekers worden. 'Ik zou graag deze keer wel een hoogtestage doen met de ploeg om vervolgens de Amstel, Waalse Pijl en Luik te doen. En als ik daarna vooral op invalbasis sta, is dat goed. Maar dan kan je in ieder geval een keer toewerken naar een piek.'
Ook hier is de werkelijkheid genuanceerder dan jij hem presenteerd.
Dit is toch precies wat ik zei? Hij moest vaak invallen, en kon nooit echt naar een doel toewerken. Iedereen die iets weet van trainingsleer en periodisering ("pieken") weet dat als je altijd klaar moet zijn je nooit echt klaar bent. Ik zeg nergens dat hij er problemen mee had, alleen dat het me voor ontwikkeling niet top lijkt.
Dus hoezo, "ook hier"?
Ik zou de podcast duidelijk niet hebben meegekregen, omdat hij daar zou stellen dat steeds halsoverkop op moeten draven ertoe leidt dat je er nooit echt klaar voor bent. Dat is dus niet wat hij stelt. Hij geeft aan dat hij vaak moest invallen, daardoor een mooi programma kon rijden, maar daarnaast ook graag ergens naartoe zou pieken dit seizoen.
Niets van die opmerkingen spreek ik tegen. Ik stel zelf ook dat het het mooiste zou zijn wanneer je voor iedereen een plan zou kunnen maken (met pieken daarin), dat dat niet voor iedereen realistisch is en dat ondersteunende renners als Huising en Graat kans vanzelf steeds meer gaan krijgen wanneer ze zich positief tonen in hun huidige programma. Zoals Huising richting de heuvel klassiekers en Graat richting de Vuelta.
Dit zijn renners die hun weg nog moeten vinden op WT-niveau en dan lijkt het mij voor hun ontwikkeling prima wanneer ze een breed programma rijden. Dat de afwezigheid van de mogelijkheid om te pieken hun ontwikkeling in de weg zit lijkt mij overdreven, om maar te zwijgen over de vrees voor overbelasting. Wanneer ik naar de programma's van deze renners kijk, zie ik in ieder geval een mooi programma.
Ik zie ook in die invalbeurten regelmatig mooie kansen. Bijvoorbeeld vorig jaar met Brennan in de Omloop en Roubaix (waardevolle ervaring voor dit seizoen), of Brennan en Huising in Catalonië, en recent Graat in UAE (ipv de vrijwel gelijktijdig verreden Ruta del Sol) en Mattio in Omloop (ipv 'pieken' naar Kuurne).
Waarom dat gepresenteerd moet worden als steeds halsoverkop invallen wat echt klaar zijn voor koersen in de weg zit, begrijp ik niet.
Neem bijvoorbeeld het programma van Rex (in een vergelijkbare positie als Huising vorig jaar). Wanneer hij straks ook in moet vallen in Catalonië in plaats van deelnemen aan Bartoli (zelfde week), of een vrijgekomen plek in mag vullen in de Waalse Pijl als toevoeging aan zijn voorjaar, dan kun je toch niet stellen dat hij niet echt klaar is om daar een ondersteunende rol te spelen?
Natuurlijk mooi wanneer je de luxe hebt om naar bijvoorbeeld de Waalse Pijl toe te pieken, maar is dat voor de ontwikkeling van een renner die het WT-niveau nog moet ontdekken nu echt zo belangrijk? Of komt dat later in zijn ontwikkeling vanzelf wanneer blijkt dat hij daar iets toe kan voegen?
Volgens mij toont Huising aan dat je met zo'n programma uitstekend kunt laten zien dat je iets toe te voegen hebt en dat er dan vanzelf ruimte komt voor volgende stappen in je ontwikkeling (zoals pieken naar een specifieke periode).
Log in via je wielerflits.nl account om deel te nemen aan de discussie.