Goed onderbouwd stuk wat heel mooi aangeeft dat Vingegaard qua koersdagen boven de rest uitsteekt. Tel daarbij de trainingskampen en zo gek is het niet dat hij nu zijn rust pakt.

Niks mis met Hollands chauvinisme

Laat de leeuw niet in z'n hempie staan 

Het is vooral een extreem simplistisch stukje waar ze alleen maar een beetje koersdagen zijn gaan optellen en totaal voorbij gaan aan het feit dat niet elke koersdag hetzelfde is. Een eendagskoers(laat staan een monument) is natuurlijk vele malen zwaarder dan een willekeurige sprintersrit in de Tour. 

Eendagswedstrijden zijn één op één veel zwaarder dan een sprintrit in een grote ronde, maar hoe zinvol is het om dat simpelweg op die manier met elkaar te vergelijken. Eendagskoersen hebben als groot voordeel dat je eromheen veel ruimte hebt om rust te nemen waar dat nodig is. Ruimte die in een grote ronde ontbreekt.

Honderd procent waar inderdaad dat ik een Italiaanse en Belgische versie van Graat en Huising niet zo vanzelfsprekend in 'mijn' Vuelta selectie had opgenomen. Moeilijk doorheen te kijken, maar een deel van mijn voorkeur om hun mee te nemen zal zeker zitten in het feit dat het Nederlandse talenten zijn.

Vooral een stuk volgens het adagium: je hebt leugens, verschrikkelijke leugens, en statistiek. 

1) Waarom zou je koersdagen over twee seizoenen als een doorlopende reeks beschouwen? Heeft Vingegaard na het seizoen 2025 geen off season gehad om bij te komen?

2) Appels met peren 1: de ene koersdag (sprintrit Giro) is de andere niet (Paris-Roubaix).

3) Appels met peren 2: aan het einde van dit seizoen (dat voor hem nog niet ten einde is) heeft Pogacar meer koersdagen op de teller dan Vingegaard, inclusief twee hele grote rondes en een WK overzee. 

Prima hoor, dat Vingegaard geen puf meer heeft zich op te laden. Of misschien is uitgerekend zijn sleutelbeenbreuk wel net toevallig een heel vervelende. Maar net doen alsof het allemaal wetenschappelijk te billijken is gaat wel wat ver.

Misschien wil jij de calorieen erbij uitrekenen?

Voor jou is het blijkbaar allebei te ingewikkeld?

We kunnen ook drie, vier of vijf jaar pakken in de vergelijking met Pogacar. Blijft staan dat Vingegaard meer koersdagen heeft dan Pogacar. Dus het verhaal van weinig koersdagen kan overboord.

Vind jij een makkelijke klassieker als Milaan-San Remo vergelijkbaar met een zware bergrit in de Giro? 

Als we dan toch overzeese verplaatsingen mee gaan tellen, waarom dan niet trainingskampen, blessures en familieomstandigheden?

Ik heb trouwens ook de hele discussie gemist dat Pogacar vorig jaar na de Tour nog maar 8 racedagen had, ondanks dat hij aan het eind van de Tour maar één racedag meer had dan Vingegaard, die vervolgens nog een hele Vuelta reed.

Tot slot zegt er helemaal niemand dat dit de enige reden is. Deze vergelijking werd alleen gemaakt, nota ene door een Pogacar fan, om aan te geven dat het onzin is om te zeggen dat Vingegaard weinig rijdt en dat er als je het gehele plaatje bekijkt, best redenen zijn waarom hij nu rust neemt. Zelfs het simplistische terugbrengen tot een aantal koersdagen, wat jij er nu van maakt, benoemt hij. Dus niemand, behalve jijzelf, slaat het stuk over koersdagen zo plat als jijzelf doet. Daarbij verzin je het ook volledig zelf om de term 'wetenschappelijk' er op te plakken. Wederom, niet de eerste keer dat je op deze manier discussieert.

Wat bedoel je met "op deze manier"? Die calorieën erbij halen (een stuk exacter overigens, en we zagen hoe Piganzoli erbij reed in week 3) vind je wel passend? Selectieve verontwaardiging.

Ik vind helemaal niet dat Vingegaard weinig koerst (vooroordeel) maar onderbouw volgens mij netjes waarom ik het sec vergelijken van aantal racedagen over een arbitrair gekozen periode een onzinnige rechtvaardiging vind. Het is namelijk maar net wat, hoe en wanneer je telt. Als je aan het eind van dit seizoen de balans zou opmaken heeft Pogacar weer meer koersdagen gehad over dit jaar gerekend. Net zo waar - dat is de kern van die quote over statistiek. 

Ik zou het overigens wel leuk vinden als Vingegaard zich weer aan eendaagse koersen zou wagen, maar vooral omdat hij al het andere wel uitgespeeld heeft. Volgend jaar nieuwe ronde nieuwe kansen.

Vingegaard heeft dit jaar heel veel gewonnen met een programma dat perfect aansluit bij zijn mogelijkheden. Hoogste tijd inderdaad dat hij zich meer toe gaat leggen op eendagskoersen, want dat is leuk. Dat topsport om winnen gaat en deze ploeg nood heeft aan winnaars is weer voor een andere discussie.

Mijn bericht was inderdaad bedoeld als een appel op een totaalverbod voor Vingegaard om ooit nog meerdaagse wedstrijden te rijden, laat staan ze te winnen. Maar dat begrijpt helaas alleen de goede verstaander, waar ik eigenlijk alleen jou toe kan rekenen in dit ondermaanse.

Denk niet dat de ploegleiding onze op en aanmerkingen serieus neemt hoor. En gelijk hebben ze

Wat je bij een aantal toch wel proef is het volgende:

WT rondes van een week en ook de Giro die relatief makkelijk worden gewonnen tellen niet echt want geen tegenstand etc Pogi deed niet mee. 

Na een teleurstellende Tour met een blessure(hoe zwaar weten we niet, wellens kon na kbk met een sleutelbeenbreuk bijvoorbeeld een kruis maken over volledige voorjaar hebben we niemand over horen klagen). In mijn ogen logisch dat het dan na een ook slopende periode met veel koersen opnieuw weer helemaal opladen en voorbereiden op werk dat je sowieso al niet ligt niet zinvol is.(zag je ook vorig jaar op ek)

Wellicht zijn mensen gefrustreerd dat hij het huidige niveau van Pogi niet kan halen. Ook Vingegaard vergelijken met Pogi is helaas zoals appels met peren.

De kans dat er een vervanger voor vingegaard komt op hetzelfde niveau gaat denk ik niet lukken. Dan kun je nog zo goed scouten. We hebben namelijk de afgelopen 5 jaar ook niemand het topniveau van Vingegaard zien evenaren (buiten Pogi uiteraard). Dus koester hem zolang hij nog koerst.

Natuurlijk vergelijk je Vingegaard met Pogacar, want dat is zijn grote rivaal. Maar ik geloof werkelijk niet dat iemand schamper doet over 1 weekse rondes. Ik vind het in elk geval een mooi genre, met enkele van mijn favoriete races (Paris-Nice). Ik hoop ook dat Vingegaard volgend jaar Romandië en Zwitserland doet, om de verzameling compleet te maken.

En daarnaast dus ook af en toe een klassieker. Gewoon, om te zien hoe dat hem vergaat. Als je zag hoe hij in 2024 en 2025 die punchy Touretappes reed (o.a. Remco vorig jaar uit het wiel kletste), moet hij daar echt wel iets in kunnen bereiken. Hij zei zelf na de Tour ook nog iets over het (dit jaar onderschatte) belang van explosiviteit. Het is voor een loopbaan denk ik altijd goed nieuwe dingen te blijven proberen. Plus: Volgend jaar is er een mega zwaar wk, vlakbij de plek waar hij vaak traint. 

Gewoon om te zien hoe het hem vergaat, als een echte professionele topsport strategie! En het hoeft niets af te doen aan waar hij dit seizoen in uit wist te blinken, nee echt niet, dat blijft gewoon bestaan.

Wat zijn we weer heerlijk oprecht bezig.

Die laatste alinea ben ik het zeker helemaal mee eens. Ik zou het zelf absoluut leuk vinden, zeker als hij er wat meer achter elkaar probeert, wetende dat daar absoluut niet zijn sterkste punt ligt. Maar, kan me ook voorstellen dat Vingegaard de afweging maakt om niet voor leuk te gaan.

Er is geen beginnen aan.

Ik vraag me af waarom iedereen zo stellig is dat Vingegaard niks te zoeken heeft in klassiekers. Hij heeft er vooral weinig ervaring mee en zich er traditioneel weinig op toegelegd. Vorig jaar was het EK een flop, maar daar kunnen ook andere redenen voor zijn (bv uitgepierd uit de Tour gekomen).

Hij heeft zeker in de Tours van 2024 en 2025 op kortere beklimmingen laten zien dat hij vaak als enige Pogacar kon volgen, in tegenstelling tot gekende eendagsrenners. Natuurlijk is het niet zwart-wit. Integendeel: bijna alle renners combineren ronde- en eendagswerk. Ik denk dat Vingegaard wel op een punt is gekomen af en toe wat nieuws te willen proberen. Het zou zelfs kunnen baten in het rondewerk, dat steeds vaker met explosieve momenten beslist wordt (zoals hij zelf na de Tour aangaf).

Geen discussie is kennelijk ook discussie. Jonas is volgens mij nu de enige die Pogacar het vuur aan de schenen kan leggen. Dat Pogacar een uitzonderlijke renner is wel duidelijk. Seixas en Evenepoel maken grote sprongen dichterbij en dat is m.i. prima om het wielrennen leuker te maken om te volgen.

Uit jouw mond is dat opvallend. Hoe zat het ook alweer met Brennan? 

Heb je nog vertelt wat jouw favoriete onderdeel van deze ploeg is? Toon ik eens oprechte interesse..

Het zou interessant kunnen zijn voor Vingegaard om zich eens op de klassiekers te richten. Nieuwe energie. Dat zal echter onherroepelijk leiden tot minder winstkansen, dus dat zal dan geaccepteerd moeten worden. Fijn, wanneer dat met terugwerkende kracht toch minder belangrijk is.

Ik kan het even niet zo 123 terugvinden, maar hij heeft dat toch afgelopen jaar ook gezegd als persoonlijke ambitie?